alexblogt: observatie – meditatie – manifestatie

20 januari, 2010

Haïti

Gearchiveerd onder: een moment van stilte, gebed, uit het dagelijks leven — Tags:, , , — Alexandra de Groot @ 09:43

Haïti. Ik weet niet waar ik goed aan doe, geld overmaken voor de overlevenden of bidden ter begeleiding van de overgang van de overledenen naar het hiernamaals. Beide dan maar.

Geld doneren: klik hier voor de site van de samenwerkende hulporganisaties.

Bidden om de overgang van leven naar de dood te vergezellen van de vele duizenden slachtoffers die naamloos in een massagraf zijn/worden begraven:

Gebed voor de overledenen

O Gij, de oorzaak en het gevolg van het hele universum,
de bron waaruit we gekomen zijn
en het doel waarheen allen op weg zijn,
ontvang deze zielen die naar U toekomen, in Uw ouderarmen.

Moge Uw vergevende blik hun hart genezen.
Hef hen op uit de dichtheid van de aarde,
omgeef hen met het licht van Uw eigen geest.
Verhef hen tot de hemel die hun ware woonplaats is.

Wij bidden U, hun de zegen te schenken
van Uw hoogste verheven tegenwoordigheid.
Moge hun leven op aarde als een droom
worden voor hun ontwakende ziel.
En laat hun dorstende ogen het heerlijk
visioen aanschouwen van Uw zonneschijn.

Amen

(De originele gebeden zijn te vinden op de site van de Soefi Beweging Nederland.)

4 december, 2009

Nog steeds ziek thuis

Gearchiveerd onder: gedichten, uit het dagelijks leven — Tags:, , — Alexandra de Groot @ 21:30

Nog steeds met Mexicaanse griep aan huis gekluisterd, caramba! Morgen moet ik toch echt de deur uit, want ik heb inmiddels al mijn voorraad etenswaar naar binnen gespeeld. Nu ja, we zullen zien of dat gaat.
Vandaag moest ik denken aan mijn ex, die een paar maanden geleden is overleden. (Dat krijg je ervan als je koortsig op bed ligt.) Zo vreemd als iemand die je na is geweest, maar die je eigenlijk niet of nauwelijks meer ziet, ineens er niet meer is. De dood. Die blijft toch iets onbegrijpelijks.

NA JOUW DOOD (1)

Ik voel hoe onze zielen zich ontvlechten,

Gepaard gaand met pijn,
verwarring en verdriet.

Ik mis je

Of

Ik mis de kans
dat wij elkaar weer zien.

NA JOUW DOOD (2)

Ik voel hoe onze zielen zich ontvlechten,

Hoe ik plots
me zelfbewuster, meer mezelf,
ontward van al die banden,
sterker op de grond voel staan.

Vaarwel m’n lieve.

25 oktober, 2009

Zondag, tijd voor stemmige overpeinzingen (2)

Gearchiveerd onder: een moment van stilte, gedichten — Tags:, , , , — Alexandra de Groot @ 10:32

OVER DE DOOD

Terwijl ik zomaar wat lag weg te dromen
filosoferend
over de zin van mijn bestaan

Bleek ik plots te zijn gestorven

Even maakte ik me zorgen

Over onafgemaakte zaken
Wat ik nog aan wie had willen zeggen
Dat er nog zoveel was te doen,
was blijven liggen

Maar al snel kon ik genieten
Van de schoonheid van de dood
Van geen verantwoordelijkheid meer hoeven te nemen
Niet steeds weer kiezen,
niet steeds weer doen

Ik zag – er kan en hoeft niets meer gedaan, gezegd en afgemaakt

Alles is allang gezegd, gedaan.
Alles is allang volbracht.

© Alexandra de Groot, 7 december 2008

Zondag, tijd voor stemmige overpeinzingen (1)

Gearchiveerd onder: citaten — Tags:, , , — Alexandra de Groot @ 10:29

Tijd staat stil, net zoals ruimte stilstaat. Hij gaat nergens heen en komt ook nergens vandaan. Het is alleen onze taal die zegt dat de tijd verstrijkt. In feite verstrijken wij, de tijd staat stil.

(Osho)

Thema: Shocking Blue Green. Blog op Wordpress.com.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.