Over vergelijken – superioriteit/inferioriteit, slagen/falen

“Als je elke ambitie vergeet, vind je je wezenlijke voortreffelijkheid.” (Osho)

“Het denken vergelijkt. Hoe kun je nog vergelijken als de mind er niet is? Hoe kun je dan nog zeggen dat deze boom klein is en die boom groot? Als het denken ophoudt, houdt het vergelijken op en wanneer er geen vergelijking is, breekt de schoonheid van het bestaan door.” (Osho)

VOOR WIE ZICH EEN VERLIEZER WAANT

Neem het niet zo zwaar, m’n vriend, neem het niet zo zwaar

Mislukken – of wat jij mislukken noemt
geeft je toegang tot je hart
Tot nederigheid; tot de vraag:
wie ben ik, dat ik hier mag zijn

En tot het antwoord

Je nederigheid is mooi; wijs hem niet af
Je tranen, als je ze ervaren durft, zijn vol van liefde

Oh, schoonheid in je kwetsbaarheid
Zo mooi, zo mooi
Jij bent allang gelukt.

© 2008, Alexandra de Groot

Wil & rede

In De beker van Saki, een boekje met denkbeelden voor elke dag uit het werk van Inayat Khan, staat bij vandaag de volgende gedachte:
“Mislukking komt wanneer de wil zich overgeeft aan de rede.”

Ach ja! Herkenning! Dat is echt een thema voor mij, al heb ik er nooit eerder bewust over nagedacht – wat dan weer het nut van zo’n boekje is – je denkt nog eens ergens over na. 

Maarrr.. hoewel ik er niet bewust over heb nagedacht, komt dit thema wel terug in veel van mijn stiltegedichten uit 2008: wees toch stil, communiceer niet te veel, want het haalt je uit je werkelijke weten. Ik was me daar destijds (blijkbaar) sterk van bewust. Tegenwoordig ben ik weer druk met andere dingen zodat dat bewustzijn wat weggezakt is. Ik vind het fijn en ben dankbaar om op deze manier weer aan deze wijsheid van ‘weten via het hart’ herinnerd te worden en om hier nog eens opnieuw – en nu bewuster – over na te denken. Daardoor wordt dit weten meteen een stuk toepasbaarder in mijn leven.

Ik wil graag een gedicht met jullie delen dat ik over de strijd tussen ‘willen’ en (ahum) ‘redelijk nadenken’ heb geschreven.

DE ONTOEGEEFLIJKE

“Je moet ook wel eens dingen doen die je niet wilt!”

ach ach
hoe vaak ik dát niet heb gehoord
ja ja
ik doe al vele dingen die ik eigenlijk niet wil
niet écht wil.
maar dat hoef ik toch nog niet leuk te vinden?!

(Niet altijd wil ik consequenties dragen
Van mijn mannetje te staan
Maar later blijft vaak: ze zijn zwaarder
Dan als ik mijn weg was gegaan.)

© 2008, Alexandra de Groot

Uitsmijtertje:
“Een mens verzint de redenen die hem het beste uitkomen.”
Inayat Khan, nogmaals.

Nog een gedachte over relaties

Algemeen geformuleerd, denk ik dat je het volgende kunt stellen: hoe meer je je onafhankelijk­heid én je vermogen tot verbondenheid ontwikkelt, hoe meer je in staat zult zijn vruchtbare relaties te hebben. Die relaties zullen er echter wellicht wat anders uitzien dan wat gebruikelijk is in onze maatschappij.

Waarachtig zijn

Vanochtend werd ik wakker met de gedachte hoe fijn het is als het je lukt om waarachtig te zijn. Dat doet het hart werkelijk goed. Wat jammer toch dat er in het dagelijks leven veel obstakels zijn die ons verhinderen om trouw te zijn aan de waarheid en aan onszelf. Eenmaal uit bed schreef ik hierover de onderstaande contemplaties, die ik graag met jullie wil delen.

Werkelijk waarachtig zijn valt niet mee.
Voor je het weet verzin je weer van alles.

Waarom?
Zonder het te beseffen
verzin je verklaringen die je goed uitkomen,
de status qua handhaven,
terwijl je toch je best doet om de waarheid te spreken.

Ik wil de waarheid spreken,
en ken ik die niet, o Heer,
leer mij dan te zwijgen.

Gelijk!
Als ik twijfel aan mijn gelijk
verzin ik 101 bewijzen.
Mijn gelijk wordt een idee
en verdwijnt uit mijn hart.

Over geven en ontvangen

Sinterklaas. Tijd om elkaar cadeaus te geven. Of pardon, voor de Sint om ons allen, brave kindertjes en volwassenen, cadeaus te geven. Geven en ontvangen van geschenken, en soms niet krijgen wat je verwacht had te krijgen, dat kan best lastig zijn.

OVER GEVEN EN ONTVANGEN

Ik houd van jou.
Als ik je liefde voel in wat je geeft, dan ben ik blij.
Er wordt van mij gehouden! En ja, ik houd van jou!

Ik houd van jou.
Als ik je plezier in het geven voel, dan ben ik blij!
Je houdt van jezelf! En ja, ik houd van jou!

Ik houd van jou.

Eis geen geschenken als teken van mijn liefde.
Je krijgt al alles wat ik te delen heb.

Als jijzelf niets te geven hebt, wees dan niet bezorgd.
Het liefste wat je me kunt geven, is dan niets te geven.

En als ik eens niet ontvangen kan,
wees dan terughoudend in het geven.
Dan geef je me het meest.

Nog wat (on)wijsheden

Wat voor de een slechts woorden zijn, daalt bij de ander tot in het hart.

Het is van buitenaf niet altijd te zien of iemand uit zijn hoofd spreekt of uit zijn hart.

Schatten zijn er om te delen, wees niet bang dat een ander ze niet op waarde schat.

Schatten zijn er om te delen, wees niet bang als een ander ze niet op waarde schat.

In het diepst van je denken en kennen huist de kenner.

Afleiding zoeken kan heel zinvol zijn, net als een pijnstiller.
Steeds van afleiding naar afleiding gaan, van pil tot pil, maakt dat je je leven misloopt.

Wees gul met wat je hebt – ook gul met je terughoudendheid, met je stilte.

Dankbaarheid

Vanochtend was het thema bij de universele eredienst ‘dankbaarheid’.
Dat stemde mij erg dankbaar.
Deze teksten uit de dienst spraken mij erg aan en wil ik graag met jou delen.

Uit het Oude Testament, Psalm 131:

Here, niet trots is mijn hart, niet hoogmoedig mijn blik.
Ik zoek niet wat te groot is voor mij en te hoog gegrepen.
Nee, ik ben stil geworden.
Ik heb mijn ziel tot rust gebracht als een kind op de arm van zijn moeder.
Als een kind is mijn ziel in mij.

Uit Yasna 31:8 (een Zoroastrisch Geschrift):

Want Heer: gij zijt immers de zin en het doel, het begin en het einde van de kosmische evolutie, maar ook de kern van wat wij in onszelf als het beste aanvoelen.
Ja, Gij zijt de bron van het leven zelf: een overvloeiende bron, die weldadigheid in onze zielen doet stromen.

En tot slot, van Inayat Khan:

Alles wat ik voor de mensen doe en hen aandoe, doe ik voor God en doe ik Hem aan.
En wat iemand voor mij doet of mij aandoet, beschouw ik als komend van God.

 

Over het hier en nu: oefening om het hart te openen

Een van de zaken die ons belemmeren bij het in het hier en nu leven, is het koesteren van wrok. Wrok is altijd gericht op het verleden en op een ander: een ander heeft ons, naar onze mening, iets ‘aangedaan’. Dit troebleert onze omgang met deze persoon, maar óók onze omgang met onszelf en met onze omgeving. We hebben namelijk ons hart een stukje gesloten. Met de term ‘hart’ bedoel ik het vermogen om ons liefdevol open te stellen voor onze omgeving en ons leven. Dit vermogen stelt ons in staat om actueel te zijn, om situaties te benaderen vanuit hoe zij werkelijk zijn, onbeladen door vroegere ervaringen.

In een van de boeken van Inayat Khan kwam ik een oefening tegen om het door wrok gesloten hart weer te openen. De oefening bestaat uit het ’s ochtend en ’s avonds aandachtig opzeggen van de volgende zin: ‘Mijn bedachtzaam zelf, verwijt niemand iets, draag geen grief met je mee tegen iemand, koester wrok tegen niemand, wees wijs, verdraagzaam, kies, beleefd en vriendelijk tegen allen.’ Herhaal deze tekst elke keer een aantal maal en doe deze oefening gedurende langere tijd, bijvoorbeeld een maand.

Mijn eigen ervaringen met deze oefening zijn positief. Ik heb de oefening eerder dit jaar gedurende twee maanden gedaan en had er veel baat bij. Terwijl ik deze zin reciteerde, voelde ik mijn hart ontspannen en oude grieven, waarvan ik de inhoud en oorzaak niet eens meer kende, van mij afglijden. Oude koek, niet meer relevant! Wat ik ook merkte, was dat ik me meer bewust werd van momenten dat er toch weer een klein wrokje m’n hart insloop. Door op zo’n moment deze zin te herhalen (hardop of in gedachten), lukte het me geregeld om boven dat chagrijn uit te stijgen, zodat ik de frustrerende situatie met een helder(der) hoofd en hart kon aanpakken of achter me laten.

Na afronding van de oefenperiode heb ik me de gewoonte aangewend om deze zin elke ochtend, direct na het wakker worden, een paar keer te herhalen. Kleine moeite, groot resultaat!