Zielentoon 1

“Of het een kleine of grote zaak betreft, ga eerst bij jezelf te rade om te zien of er een conflict in jezelf is over wat je wilt gaan doen. En wanneer er geen conflict is, wees er dan van overtuigd dat er al een pad voor je gebaand is. Je hoeft je ogen maar te openen en één stap te zetten en de volgende zal dan door God geleid worden.”
Inayat Khan

Ik ben zaterdag begonnen met een jaartraining ‘helende stem en zielentoon‘.
De eerste dag hebben we vooral gemediteerd en informatie gekregen, én onze zielentoon is vastgesteld. En met die zielentoon ben ik nu elke dag braaf aan het oefenen. Dat houdt eenvoudigweg in: vijf dagen in de week tien minuten lang die toon maken en maar afwachten wat er gebeurt. Na drie keer is er nog niet zo veel over te melden, maar toch… ik voel meer ruimte en vrijheid in mijn denken en tijdens het doen van de oefening had ik de plezierige ervaring dat mijn lichaam eindelijk eens uit zichzelf rustig ging ademhalen, waar ik normaal nogal zit te drukken om er lucht in en uit te krijgen.

Ik ben benieuwd wat de verdere ontwikkelingen worden.
To be continued!

The ultimate hier-en-nutekst

De ultieme hier-en-nutekst zat vandaag in mijn inbox!

Every moment of your life is more valuable than anything else in the world.
Life is interesting in every phase; on the journey towards manifestation as well as on the soul’s return towards the goal. Every moment of life has its particular experience, one better than the
other, one more valuable than another. In short, life may be said to be full of interest. Sorrow is interesting as well as joy; there is beauty in every phase, if only one can learn to appreciate it.

Een citaat van Inayat Khan – of course.
Dit keer uit The soul, whence and whither?
(Oftewel: De Ziel. Vanwaar, waarheen?)

Eigenlijk is de titel al genoeg, maar ik wilde jullie toch niet het gehele citaat onthouden.

Koorddansen

Volgens soefi Inayat Khan word je als mens naar vier kanten getrokken: door de omstandigheden, door de wet, door je aard en door je ideaal. Wat een mooi beeld om te visualiseren: voor me het slappe koord, m’n aard die me een steuntje in de rug geeft (en die ik daarom niet mág ontkennen of negeren), m’n ideaal aan het eind van de rit (die ik dus goed moet kennen), en dan de evenwichtsstok met links de omstandigheden die soms wel erg zwaar wegen (en waarmee ik dus vindingrijk dien om te gaan) en rechts de wet, de spelregels van mijn omgeving waarmee ik te maken krijg (die ik moet kennen en kritisch overwegen). Oké! Daar ga ik!

Zegening

Ik heb het niet zo op de term ‘God’, omdat mij daarbij meteen visioenen van een bejaarde man met een lange baard voor ogen komen , die ik meer met sprookjes dan met godsbesef associeer. Toch werd ik bijzonder blij van de onderstaande tekst uit ‘De Beker van Saki’ (van Inayat Khan weer eens):

“Zelfs het uitspreken van de naam van God is een zegening,
die de ziel kan vullen met licht van vreugde en geluk
zoals niets anders kan doen.”

Geduld is een schone zaak

Geduld. In sommige opzichten ben ik een toonbeeld van geduld, in andere … ahum …  laten we zeggen: ‘iets minder’. Gelukkig(?) weet ik op ongeduldige momenten mijn tijd nuttig(?) te besteden door mij over te geven aan overpeinzingen van het type: wanneer is het wijs om geduld oefenen en wanneer is het wijs om je ongenoegen en onrust krachtig te uiten?

Inayat Khan benadrukt in onderstaande tekst het belang van geduldig verdragen.
Als ik het lees, word ik nogal ongeduldig en geïrriteerd, wat wel zal betekenen dat ik op het vlak van geduldig verdragen heel wat te leren heb.

Patient endurance is the strongest defense

The greater the object of your pursuit, the greater patience it requires, and there is a side in human nature which keeps one impatient and which makes one feel that he should mount to the top immediately; and therefore when he rushes impatiently toward the accomplishment of his object, he often falls. In climbing there are steps, and one should climb gradually. One must hold before one’s mind the object, but one must at the same time see the steps that one has to climb.

If patience will not help in climbing the steps and in journeying the necessary distance, there will come a fall. This shows that there are three chief things in the path of attainment: Steadiness of concentration in holding the object of concentration firmly before oneself; at the same time noticing with open eyes the many steps that one must climb to reach the object; and the third thing is patient perseverance.

Patience is the most difficult thing in life, and once this is mastered, man will become the master of all difficulties. Patience, in other words, may be called the power of endurance during the absence of the desired things or conditions. They say death is the worst thing in life, but in point of fact, patience is often worse than death. One would prefer death to patience, when patience is severely tried. Patience is a life power; it is a spiritual power and the greatest virtue that one can have.

Law of crappy systems

Een slecht systeem doet meer schade dan slechte mensen en een slecht systeem kan een genie op een idioot doen lijken.
(Jeffrey Pfeffer, Standford business professor)

Bovenstaand citaat kwam ik net tegen in een artikeltje over HRM.
Ik vond het zo treffend dat ik ‘t maar meteen hier post!

Mmmm, volgens mij heeft die beste Inayat Khan ca. een eeuw geleden ook al eens zoiets gezegd. Even zoeken…
In een onsympathieke omgeving verkeren is erger dan dood en begraven zijn.
(Inayat Khan)

Niet helemaal hetzelfde, maar ook treffend. En nuttig om voor ogen te houden, om tegengas te bieden aan het algemeen heersende idee dat persoonlijke kwaliteiten de belangrijkste bepaler zijn van je effectiviteit als werknemer, partner, mens of levend wezen in het algemeen. Voor je het weet, maak je jezelf wijs dat je niet capabel bent, terwijl een andere omgeving je zou laten opbloeien als een … (vul hier je favoriete, liefst snel groeiende en rijkbloeiende bloemetje in).

heimwee naar de wereld van de djinn

Aangezien ik nogal eens lijdt aan heimwee naar het leven voor dit aardse leven, waarin de ziel nog niet beperkt was en vrijelijk kon bewegen en scheppen wat zij maar wilde, sprak de onderstaande tekst (van Inayat Khan weer eens) mij erg aan. Altijd handig om mezelf weer eens te herinneren  waar die frustraties met het aardse leven ook alweer vandaan komen – gevolgd door acceptatie dat het nú tijd is voor het aardse leven en dat daar ook volop plezierige kanten aan zitten!

GAYAN 031 – ALANKARA-14 – Waves: We are Upsaras of the ocean. When the
wind plays music we dance; earth’s treasure is not of our seeking; our
reward is Indra’s one glance.

The world of the jinns is the world of mind; yet the minds of the jinns are not so developed as the minds of men. The reason for this is that the experience of life on the earth completes the making of mind. In the world of the jinns the mind is only a design, an outline; a design which is not yet embroidered. What is the occupation of the jinns? What does the world of the jinns look like? One may give a thousand explanations, but nothing can explain it fully. For instance, if a person were to ask me what China looks like, I would say, ‘Most wonderful, most interesting,’ but if he said, ‘What is wonderful in China?’ I would say, ‘Go and take a tour through China in
order that you may see it fully.’

We have not adequate words to explain what the jinn is like, or what the world of the jinn is; but what little can be said is that it is a world of music, art, poetry; a world of intelligence, cheer fullness and joy; a world of thought, imagination and sentiment; a world that a poet would long for and a musician would crave to dwell in. The life of the jinn is an ideal life for a thinker; a life which is free from all illness, pure from all bitterness of human nature, free to move about through space without any hindrance. This sphere is a most joyful place, where the sun of intelligence shines, where the trouble of life and death is not so serious, life not so short as on the earth. If there is any paradise it is the world of the jinn. Hindus have called it Indra-loka, and picture Gandharvas and Upsaras* to be there; it is a paradise, of which every prophet has spoken to his followers in the way in which they could understand it.

THE SOUL, WHENCE AND WHITHER? – Towards Manifestation

*Upsaras are heavenly dancers. This is a Sanscrit word. The Hindi word is Apsara.

Zelfrespect, waardigheid (2)

Ah! Zoals wel vaker het geval is, komt het antwoord op mijn huidige vraag (zie vorige bericht), zo maar bij me in de bus vallen – dit keer in mijn thunderbird inbox via een inspirerende mailinglijst waar ik lid van ben.  Uit de geschiften van soefi Inayat Khan werd mij de tekst ‘Every impression of an evil nature should be met with a combative attitude’ opgestuurd. En meteen viel het balletje: dát is waarom waardigheid en zelfrespect nodig is, om je sterk en zeker te kunnen gedragen in contact met onwenselijke zaken. Ik zit zelf gewoonlijk meer in ”ik ben oké, jij bent oké’ sferen, doordat acceptatie en liefde voor mij belangrijker zijn respect, en ik realiseer me dat dat niet echt een handige houding is om mijn lichaam en geest vrij te houden van negatieve indrukken. Het dagelijks leven is niet alleen roze en bloemetjes en glimlachjes en schouderklopjes, en als ik die zaken wél wil uitdragen om het leven een stukje gezelliger te maken voor mijzelf en anderen, kan ik maar beter zorgen dat ik niet (bijv.) gefrustreerd of gedeprimeerd raak door de negatieve indrukken van buitenaf. Want anders begin ik net zo gefrustreerd rond me heen te meppen (of gedeprimeerd van binnen te meppen) als al genoeg mensen doen. Daar heeft niemand iets aan, ikzelf voorop!

Hoe ga ik dit nieuwe inzicht in werking zetten? Door praktische actie: waardigheid zet ik voorlopig  bovenaan mijn lijstje van belangrijke waarden in het leven, en ik ga flink oefenen in ‘waardig gedrag’  totdat mij dat gemakkelijk afgaat en ik dit gedrag naar wens kan afwisselen met de voor mij relaxtere en plezierigere toestanden – bijvoorbeeld die van rozebrilletjedrager en depiasuithanger.

Hieronder heb ik, ter leringhe ende vermaeck van andere mensen die met deze kwestie worstelen, de betreffende tekst van Inayat Khan opgenomen.

“Every impression of an evil nature should be met with a combative attitude.

“The best way of keeping the mind free from all undesirable impressions is not to partake them at the moment when they fall upon the mind. For instance, if someone is disagreeable, instantly his influence produces the same thing in another person with whom he is disagreeable. The best way to avoid it would be to stand on one’s guard that one may not catch his infectious disagreeableness. All such things as pride, prejudice, jealousy, intolerance, coldness, have a great influence upon a person.

“When speaking, working or walking with someone, one can easily partake one’s companion’s disagreeable impulse, because as a rule a person thinks there is justification for giving it back, a word for a word, a frown for a frown. A person feels satisfied in boasting, “He said two words to me, but I have given him back the same in four words.” He feels very glad for the moment, thinking, “I have given back what I had received.” But he does not know that if he had not given it back, the same that the other person had thrown upon him would have returned to that person a thousandfold.

“The psychological point of view therefore differs from the ordinary point of view, for in the psychological point of view there is a science, it teaches one not to take in one’s mind what is disagreeable, inharmonious. By understanding this one can maintain the purity of mind, and it requires fortifying oneself with will-power, making the heart as a stone wall, for all that is thrown at it not to pierce through, but to fall down.

“The psychological effect of every impression is such that each impression has a tendency to be held by the mind; all we see during the day has, consciously or unconsciously, an influence upon our life. All good or bad things, or things with beauty or ugliness, they remain with us and flourish in our minds. If it was an impression of beauty, that would flourish; if it was an impression of ugliness, that would flourish. This is the principal reason why dreams have effect upon our life. It is the impression that the dream has made upon us that works out its destiny in the waking state. Therefore, if by being on one’s guard, instead of resisting evil one would only slide it over, it would run away by its own force.

The one who is strong enough to keep away from his mind all undesirable impressions will in time radiate harmony and will create the atmosphere of peace; thus making himself happy, he will bring happiness to others.”

Waarom mediteren?

“Ons leven is zo kunstmatig dat het ons de behoefte geeft om te mediteren. Als onze levens niet zo kunstmatig waren, zouden we geen meditatie of religie nodig hebben. Iedere ziel is geboren met de mogelijkheid om alle geestelijke gelukzaligheid en extase tot zich te trekken die voor haar evolutie nodig is. Oude volkeren die niet geciviliseerd waren hadden hun eigen wijze om die zegen aan te trekken. Ook vogels en dieren hebben die. Als dit niet zo was, zou het heel onbillijk en onrechtvaardig zijn voor vogels en dieren, dat de mens deze zegen en exaltatie zou hebben en dat zij, die niets verkeerd hebben gedaan, ervan verstoken zouden zin. Maar dit is niet zo. Wij zijn ervan verstoken omdat we het onszelf ontnomen hebben. De natuur geeft alle zaligheid die voor onze ziel nodig is; maar omdat wij in onszelf zulke onnatuurlijke levenswijzen en -gewoonten hebben ontwikkeld, kunnen wij niet die zaligheid tot ons trekken die de dieren en vogels kunnen aantrekken.”

(Inayat Khan)

The voice of Inayat Khan