The ultimate hier-en-nutekst

De ultieme hier-en-nutekst zat vandaag in mijn inbox!

Every moment of your life is more valuable than anything else in the world.
Life is interesting in every phase; on the journey towards manifestation as well as on the soul’s return towards the goal. Every moment of life has its particular experience, one better than the
other, one more valuable than another. In short, life may be said to be full of interest. Sorrow is interesting as well as joy; there is beauty in every phase, if only one can learn to appreciate it.

Een citaat van Inayat Khan – of course.
Dit keer uit The soul, whence and whither?
(Oftewel: De Ziel. Vanwaar, waarheen?)

Eigenlijk is de titel al genoeg, maar ik wilde jullie toch niet het gehele citaat onthouden.

Koorddansen

Volgens soefi Inayat Khan word je als mens naar vier kanten getrokken: door de omstandigheden, door de wet, door je aard en door je ideaal. Wat een mooi beeld om te visualiseren: voor me het slappe koord, m’n aard die me een steuntje in de rug geeft (en die ik daarom niet mág ontkennen of negeren), m’n ideaal aan het eind van de rit (die ik dus goed moet kennen), en dan de evenwichtsstok met links de omstandigheden die soms wel erg zwaar wegen (en waarmee ik dus vindingrijk dien om te gaan) en rechts de wet, de spelregels van mijn omgeving waarmee ik te maken krijg (die ik moet kennen en kritisch overwegen). Oké! Daar ga ik!

Stukje Tao Te Ching

Vers 37 (in de vertaling van Wayne Dyer).
Gewoon omdat het (bijna) lente is en alles ineens weer zo eenvoudig lijkt.

De Tao doet niets,
maar laat niets ongedaan.

Als machtige mensen
zich eraan hielden,
zou de hele wereld worden getransformeerd.,
uit zichzelf, in haar natuurlijke ritmes.

Wanneer het leven simpel is,
vallen pretenties weg;
onze wezenlijke natuur straalt door.

Door niet te willen heerst er kalmte
en zal de wereld zich plooien.
Wanneer er stilte heerst,
vindt men het anker van het universum binnen zichzelf.

Wat lichter op de hand

Na al die zware kost van de afgelopen twee weken heb ik zin in iets luchterigs.

dus
eerst
maar
eens
een
kiekje
en
dan

nog wat korte gedichten en gedachten.

Van A naar B?
Wie A zegt, mag  B zeggen
of C of D of nog eens A
of niets.

Tijd = geld?
De tijd nemen, iets met zorg en aandacht doen,
zonder najagen van almaar meer productiviteit
= geluk.

Verplichte gezelligheid?
heerlijk – lekker niet meedoen!

Het leven een droom?
Als ons leven slechts een droom is,
dan geeft dat enorme mogelijkheden
aan een mens met scheppingskracht.

Een ander (aan)raken?
Liever een gevoelige snaar dan een slecht gestemde.

(alle (c) Alexandra de Groot, 2008/2009)

Innerlijke worsteling

Afgelopen zondag kwam ik er eindelijk weer eens toe om naar de universele eredienst te gaan in het Soeficentrum Den Haag. Het thema van de dienst was ‘De worsteling van Jakob‘, oftewel het ging over innerlijke worsteling (met jezelf, met God). Dat sloot voor mij mooi aan bij het thema waar ik de laatste dagen weer eens flink mee worstel: waardigheid, zelfrespect, je waardig gedragen – in plaats van maar wat de pias uit te hangen en creatief en met de nodige flair luchtig door het leven te gaan, waar ik meer toe geneigd ben. De volgende tekstfragmenten uit de dienst spraken me erg aan en wil ik graag met jullie delen.

Uit een hindoegeschrift (Bhagavad Gita)
‘(…) Sta op, Arjuna, en strijdt. Laat het je onverschillig zijn of je vreugde of pijn oogst, of je verliest of overwint; strijdt zonder gehechtheid aan de uitkomst van de strijd. Onttrek je niet aan handelen, maar volbreng de handelingen zonder innerlijke gehechtheid aan de vruchten ervan. Dat is de ware eenheid met het zelf. Offer alle daden aan Mij en strijdt zonder begeerte en zonder hartstocht. Het vervullen van de eigen plicht, zij het op onvolmaakte wijze, is te stellen boven het vervullen, hoe goed ook, van de plicht van een ander. ‘

Uit een boeddhistisch geschrift (De leringen van Boeddha – Kornfield)
‘Wij bevrijden ons met één enkele streek uit de slavernij;  niets kleeft ons aan en wij hechten ons nergens meer aan. Alles is leeg en helder en verlicht zichzelf zonder dat er geestkracht wordt uitgeoefend. Denken, voelen, kennis en verbeelding zijn hier van generlei waarde. In deze wereld van zo-heid bestaat zelf nog ander dan zelf.’

Uit een geschrift van Zarathustra (Gatha’s, Yasna 51)
O, Mazda, Gij die het vee, de wateren en de planten hebt geschapen, schenk mij volmaaktheid en onsterfelijkheid door Uw overvloedige geest. Moge ik morele kracht en doorzettingsvermogen verkrijgen door de leringen van het goede denken. Dan zal ik Uw leer, o Mazda, onderwijzen, waarin de mens zal weten dat kwaad komt tot het kwade en zegen tot hem die de waarheid volgt. (…)’

En tot besluit, van Inayat Khan, uit de Gayan
‘Tegen de natuur strijden is haar te boven komen.’
‘Er is voor alles een tijd; zo komt er een tijd voor de ontplooiing van de ziel, maar die hangt af van de snelheid der vorderingen die de mens in het leven maakt.’
‘Voorwaar, het leven is een voortdurende strijd en alleen hij zal overwinnen, die zichzelf overwonnen heeft.’

Ondertussen, in de categorie ‘recalcitrante citaten’

“In het verleden gebeurt niets meer.” (Eckhart Tolle)

“De meeste levens zijn stillevens.” (Tom Robbins)

“Dit is een test om erachter te komen of je missie op aarde ten einde is: als je nog leeft, dan is dat nog niet het geval.” (Richard Bach)

“Als het leven van je vraagt nog meer en intenser begrip en mededogen op te brengen, heb je daar niet altijd zin in.” (Paul Ferrini)

“Het leven is geweldig. Het is beroerd dat je iedere dag moet werken, maar verder is het een feest.” (Gerard Reve)

The voice of Inayat Khan

Wil & rede

In De beker van Saki, een boekje met denkbeelden voor elke dag uit het werk van Inayat Khan, staat bij vandaag de volgende gedachte:
“Mislukking komt wanneer de wil zich overgeeft aan de rede.”

Ach ja! Herkenning! Dat is echt een thema voor mij, al heb ik er nooit eerder bewust over nagedacht – wat dan weer het nut van zo’n boekje is – je denkt nog eens ergens over na. 

Maarrr.. hoewel ik er niet bewust over heb nagedacht, komt dit thema wel terug in veel van mijn stiltegedichten uit 2008: wees toch stil, communiceer niet te veel, want het haalt je uit je werkelijke weten. Ik was me daar destijds (blijkbaar) sterk van bewust. Tegenwoordig ben ik weer druk met andere dingen zodat dat bewustzijn wat weggezakt is. Ik vind het fijn en ben dankbaar om op deze manier weer aan deze wijsheid van ‘weten via het hart’ herinnerd te worden en om hier nog eens opnieuw – en nu bewuster – over na te denken. Daardoor wordt dit weten meteen een stuk toepasbaarder in mijn leven.

Ik wil graag een gedicht met jullie delen dat ik over de strijd tussen ‘willen’ en (ahum) ‘redelijk nadenken’ heb geschreven.

DE ONTOEGEEFLIJKE

“Je moet ook wel eens dingen doen die je niet wilt!”

ach ach
hoe vaak ik dát niet heb gehoord
ja ja
ik doe al vele dingen die ik eigenlijk niet wil
niet écht wil.
maar dat hoef ik toch nog niet leuk te vinden?!

(Niet altijd wil ik consequenties dragen
Van mijn mannetje te staan
Maar later blijft vaak: ze zijn zwaarder
Dan als ik mijn weg was gegaan.)

© 2008, Alexandra de Groot

Uitsmijtertje:
“Een mens verzint de redenen die hem het beste uitkomen.”
Inayat Khan, nogmaals.

Gratis inspiratie!

Wil je drie keer per week een inspirerende spreuk in je mailbox krijgen, meld je dan aan voor de inspiratiemail van Inzicht Nu.

Trots zijn op jezelf

Een tijdje geleden kwam de vraag bij me op of trots zijn op jezelf nu een ‘goede’ of ‘slechte’ eigenschap is. Goed en slecht bedoel ik daarbij niet in morele zin. Deze termen betekenen voor mij meestal zoiets als ‘in hoeverre handig’, en wat dat dan weer betekent, hangt af van de context. Bijvoorbeeld:
- draagt het bij aan iemands vermogen om zijn doelen te bereiken?
- draagt het bij aan iemands vermogen om open en liefdevol in het leven te staan?
- draagt het bij aan iemands vermogen tot groei, ontwikkeling, transformatie?

Die ‘iemand’ ben ik dan trouwens meestal zelf, aangezien ik ervan uitga dat je je als mens maar beter kunt richten op je eigen zaken, en als je die naar wens weet in te vullen, dan kun je nog eens kijken of je je bevindingen, levensvreugde, praktische kennis, liefde en wat je verder maar te geven hebt, kunt delen met anderen. En waar ik ‘je’ zeg, bedoel ik dan ook eigenlijk ‘ik/mijn’.

Wat mijn uiteindelijke antwoord op die vraag was, weet ik niet meer. Waarschijnlijk had ik geen antwoord, en was het hele onderwerp al weer snel uit mijn aandacht verdwenen. Wel vond ik vandaag een blaadje terug met enige krabbels, die ik blijkbaar destijds op papier heb gezet. Als ik iets te weten wil komen over een bepaalde vraag, dan pak ik er namelijk graag een papiertje en een pen bij (of liever nog: vrolijk gekleurde viltstiften), zet mijn verstand op nul en schrijf spontaan op wat er van binnenuit en/of van buitenaf over het onderwerp tot me spreekt. Soms komt er iets aardigs op papier te staan, soms alleen wartaal. Dit keer vind ik de tekst (hoewel zoetsappig) ook na enige tijd nog steeds aardig. Daarom wil ik hem graag met jullie delen. Hier istie:

Trots op jezelf?

Wees trots op jezelf
of liever: wees trots op God
dat hij zo’n prachtig wezen heeft gemaakt
als de Mens, en jou
als representant daarvan.

Zo’n veelzijdig, complex
en wonderbaarlijk
element van de natuur.

Wees trots op Hem en dan, wie weet,
ben je plotseling ook dankbaar

Voor het simpele feit alleen al
dat jij hier mag zijn
dat jij mag leven,
dat jij zo volmaakt en mooi mag zijn.

Jij! De enige jij!

Uniek exemplaar van deze unieke uitingsvorm van het bestaan.