Wil & rede

In De beker van Saki, een boekje met denkbeelden voor elke dag uit het werk van Inayat Khan, staat bij vandaag de volgende gedachte:
“Mislukking komt wanneer de wil zich overgeeft aan de rede.”

Ach ja! Herkenning! Dat is echt een thema voor mij, al heb ik er nooit eerder bewust over nagedacht – wat dan weer het nut van zo’n boekje is – je denkt nog eens ergens over na. 

Maarrr.. hoewel ik er niet bewust over heb nagedacht, komt dit thema wel terug in veel van mijn stiltegedichten uit 2008: wees toch stil, communiceer niet te veel, want het haalt je uit je werkelijke weten. Ik was me daar destijds (blijkbaar) sterk van bewust. Tegenwoordig ben ik weer druk met andere dingen zodat dat bewustzijn wat weggezakt is. Ik vind het fijn en ben dankbaar om op deze manier weer aan deze wijsheid van ‘weten via het hart’ herinnerd te worden en om hier nog eens opnieuw – en nu bewuster – over na te denken. Daardoor wordt dit weten meteen een stuk toepasbaarder in mijn leven.

Ik wil graag een gedicht met jullie delen dat ik over de strijd tussen ‘willen’ en (ahum) ‘redelijk nadenken’ heb geschreven.

DE ONTOEGEEFLIJKE

“Je moet ook wel eens dingen doen die je niet wilt!”

ach ach
hoe vaak ik dát niet heb gehoord
ja ja
ik doe al vele dingen die ik eigenlijk niet wil
niet écht wil.
maar dat hoef ik toch nog niet leuk te vinden?!

(Niet altijd wil ik consequenties dragen
Van mijn mannetje te staan
Maar later blijft vaak: ze zijn zwaarder
Dan als ik mijn weg was gegaan.)

© 2008, Alexandra de Groot

Uitsmijtertje:
“Een mens verzint de redenen die hem het beste uitkomen.”
Inayat Khan, nogmaals.

Trots zijn op jezelf

Een tijdje geleden kwam de vraag bij me op of trots zijn op jezelf nu een ‘goede’ of ‘slechte’ eigenschap is. Goed en slecht bedoel ik daarbij niet in morele zin. Deze termen betekenen voor mij meestal zoiets als ‘in hoeverre handig’, en wat dat dan weer betekent, hangt af van de context. Bijvoorbeeld:
- draagt het bij aan iemands vermogen om zijn doelen te bereiken?
- draagt het bij aan iemands vermogen om open en liefdevol in het leven te staan?
- draagt het bij aan iemands vermogen tot groei, ontwikkeling, transformatie?

Die ‘iemand’ ben ik dan trouwens meestal zelf, aangezien ik ervan uitga dat je je als mens maar beter kunt richten op je eigen zaken, en als je die naar wens weet in te vullen, dan kun je nog eens kijken of je je bevindingen, levensvreugde, praktische kennis, liefde en wat je verder maar te geven hebt, kunt delen met anderen. En waar ik ‘je’ zeg, bedoel ik dan ook eigenlijk ‘ik/mijn’.

Wat mijn uiteindelijke antwoord op die vraag was, weet ik niet meer. Waarschijnlijk had ik geen antwoord, en was het hele onderwerp al weer snel uit mijn aandacht verdwenen. Wel vond ik vandaag een blaadje terug met enige krabbels, die ik blijkbaar destijds op papier heb gezet. Als ik iets te weten wil komen over een bepaalde vraag, dan pak ik er namelijk graag een papiertje en een pen bij (of liever nog: vrolijk gekleurde viltstiften), zet mijn verstand op nul en schrijf spontaan op wat er van binnenuit en/of van buitenaf over het onderwerp tot me spreekt. Soms komt er iets aardigs op papier te staan, soms alleen wartaal. Dit keer vind ik de tekst (hoewel zoetsappig) ook na enige tijd nog steeds aardig. Daarom wil ik hem graag met jullie delen. Hier istie:

Trots op jezelf?

Wees trots op jezelf
of liever: wees trots op God
dat hij zo’n prachtig wezen heeft gemaakt
als de Mens, en jou
als representant daarvan.

Zo’n veelzijdig, complex
en wonderbaarlijk
element van de natuur.

Wees trots op Hem en dan, wie weet,
ben je plotseling ook dankbaar

Voor het simpele feit alleen al
dat jij hier mag zijn
dat jij mag leven,
dat jij zo volmaakt en mooi mag zijn.

Jij! De enige jij!

Uniek exemplaar van deze unieke uitingsvorm van het bestaan.

Het doel van het leven

Altijd al willen weten wat het doel van het leven is, of liever gezegd: het doel van de ziel? Dan kan ik je nu het antwoord geven. Dit kwam gisteren bij mij in de inbox rollen:

“GAYAN 245 – BOULA -204 – Every desire increases the power of man to accomplish his main desire, which is the purpose of every soul.
Every man seems to have his purpose, but this purpose is nothing but a step to that which is the one purpose, which is the purpose of God. Our small desires, if they are granted today, to-morrow we will have another wish. Whatever be the desire, when it is granted, next day there is another desire. This shows that the whole of humanity, that every soul, is directed towards one desire, and that is the object of God: a fuller experience of life within and without, a fuller knowledge of life, the life above and below. It is the widening of the outlook: that it may be so wide that in the soul, which is vaster than the world, all may be reflected; that the sight may become so keen that it may probe the depths of the earth and the highest of the heavens. It is herein that lies the fulfilment of the soul. And the soul who will not make every effort possible, with every sacrifice for the attainment of this, that soul has not understood religion. What is the Sufi message? It is esoteric training, working and practicing through life towards that attainment which is as the fulfilment of the object of God.”
Inayat Khan, The Smiling Forehead – Man the Seed of God.

Over gecentreerd blijven in de dagelijkse hectiek

Je moet de handen uit de mouwen steken maar geen doener worden. Het moet lijken alsof je een instrument van God bent. Je moet actief zijn en toch egoloos blijven. Doe je werk, zet je ervoor in maar word niet rusteloos. Als het werk klaar is, als je gedaan hebt wat je te doen stond, ga dan rusten. Werk als er gewerkt moet worden, ontspan je als je aan ontspanning toe bent. Als je gewerkt hebt en pret gemaakt hebt, ga dan rusten, ga op het strand liggen. Denk niet aan werk als je op het strand in de zon ligt, denk niet aan het kantoor, denk niet aan de dossiers. Vergeet de hele wereld. Als je in de zon ligt, lig dan in de zon. Geniet ervan. Dit is alleen mogelijk als je het geheim leert van doen door middel van niet-doen. En doe dan op kantoor alles wat noodzakelijk is. Doe op de fabriek alles wat noodzakelijk is, maar blijf een getuige, zelfs terwijl je bezig bent: je verkeert diep van binnen in diepe rust, volkomen gecentreerd, terwijl de buitenkant ronddraait als een wiel.

(Osho)

Waargebeurd verhaal

Fijn toch, dat je voor spirituele ervaringen helemaal niet hoeft te geloven in God. Of, nu ja, zie vorige post. Hier volgt een waargebeurd verhaal van acht maanden geleden.

WAARGEBEURD VERHAAL

ineens werd ik overweldigd door de schoonheid van het bestaan het was te groot om te kunnen verdragen dus ging ik rust zoeken, weg, alleen in een park om daar te zien, die ontroering komt niet van buiten ik ben ontroerd door wat ik zelf zie de schoonheid van de ander de schoonheid van mezelf de volheid van het leven de rijkdom der natuur

en dat ging mijn begrip te boven weer was ik overweldigd in ontroering in nederigheid in verwondering en vervulling en weer ontroerd en ineens werd ik overweldigd door de schoonheid van het bestaan het was te groot om te kunnen verdragen dus ging ik rust zoeken, weg, alleen in een park om daar te zien, die ontroering komt niet van buiten ik ben ontroerd door wat ik zelf zie (etc.)

© Alexandra de Groot, 21 februari 2009

God!

“U roep ik aan Heer, antwoord mij en geef mij inzicht. Soms twijfel ik wel eens aan uw rechtvaardig bestuur. Dan denk ik dat er in het universum in het geheel geen goddelijke liefde bestaat en dat al mijn roepen tot U op ijdelheid berust.” (Zarathoestra)

Vanochtend ging ik naar de universele eredienst in het Soefi Centrum Den Haag (http://www.soeficentrumdenhaag.nl). Terwijl ik erheen fietste, peinsde ik over ‘God’, of liever gezegd: over hoe lastig het is dat ik elke keer als het woord ‘God’ valt, de kriebels krijg. Ik heb er bepaald een afkeer van, wat best lastig is aangezien het spirituele een wezenlijk onderdeel van mijn leven is, en ik dat ook graag wil uitdragen. Die afkeer is geen afkeer van God of het goddelijke, wat dat dan ook precies moge inhouden, maar van de godsbeelden zoals die links en rechts door gelovigen worden verwoord en van de dogma’s en voorschiften waarmee diverse religies zo vol lijken te zitten, en die in mijn ogen de mens enkel afhouden van werkelijke verwezenlijking van het goddelijke. God lof bleek de dienst vandaag min of meer over dit thema te gaan, zodat ik me fijn kon laven aan andermans gedachten over deze kwestie, af en toe wegzwevend op mijn eigen overpeinzingen. Tussendoor was er ook nog het nodige te genieten aan stilte, prachtige gebeden en mooie muziek.

Terug naar huis fietsend, door een shoppend Den Haag, gingen m’n gedachten terug naar de openingszin, ‘Welkom, geliefden van God’. Geliefden van God, oftewel: ‘God houdt van u.’ Ineens overviel me, dwars door die weerstand tegen het woord ‘God’, de werkelijke betekenis van deze uitspraak: ‘Welkom, je bent gewenst hier op aarde!’ Hoe groots de schepping ook is, hoe nietig jij je soms kunt voelen, jij bent welkom hier, een onlosmakelijk en onmisbaar deel van het geheel. Ik kreeg het er warm van.

Later, in de trein naar Amsterdam, op weg naar een afspraak, realiseer ik me dat afkeer van woordkeuze slechts voortkomt uit een nog onvoldoende inzicht in de achterliggende betekenis. Dat inzicht komt nog wel. Of niet, en dan is het ook goed.’ Daarmee sluit ik m’n gepeins over deze kwestie (voor nu) naar volle tevredenheid af.

“Als wij het leven bezien vanuit een materialistisch standpunt is er overal onrecht en chaos. Maar als wij het leven bezien vanuit een spiritueel standpunt, dan is alles rechtvaardig en volmaakt en blijken alle dingen op hun juiste plaats te zijn.” (Inayat Khan)