The voice of Inayat Khan

Enkele aforismen

Ik ben geveld door griep (al dan niet Mexicaans) en heb geen fut om zelf iets te schrijven. Niet getreurd, ik heb hier nog een hele verzameling inspirerende en/of geestige aforismen en citaten liggen die ik graag met jullie wil delen. Eigen schrijverijen volgen later wel weer.

Het enige wat we in ons leven vervaardigen, is onze eigen aard.

In een onsympathieke omgeving verkeren is erger dan dood en begraven zijn.

Je kunt iemand die verdriet heeft beter troosten dan met hem meehuilen,
anders geef je alleen maar water aan de plant van zijn verdriet.

De geest van tegenspraak wordt aangewakkerd door debatteren.

Een scherpe tong schaadt meer dan de punt van een bajonet
snijdende woorden kwetsen feller dan een zwaard.

Beter een gevoelige zondaar dan een door vroomheid verharde heilige.

Wie altijd zijn fouten goedpraat, gaat steeds dieper de mist in.

Optimisme is de vrucht van liefde.

Mensen trekken vier muren op rond hun ideeën uit angst dat hun denken uit zijn gevangenis ontsnapt.

Gebruik het voorbeeld van iemand anders niet als excuus voor je eigen slechte daden.

Onverstoorbaarheid en onafhankelijkheid zijn de twee vleugels waardoor de ziel kan vliegen.

Zie de grootste fouten van anderen door de vingers, maar laat je er vooral niet mee in.

(alles van Hazrat Inayat Khan)

Dankbaarheid

Vanochtend was het thema bij de universele eredienst ‘dankbaarheid’.
Dat stemde mij erg dankbaar.
Deze teksten uit de dienst spraken mij erg aan en wil ik graag met jou delen.

Uit het Oude Testament, Psalm 131:

Here, niet trots is mijn hart, niet hoogmoedig mijn blik.
Ik zoek niet wat te groot is voor mij en te hoog gegrepen.
Nee, ik ben stil geworden.
Ik heb mijn ziel tot rust gebracht als een kind op de arm van zijn moeder.
Als een kind is mijn ziel in mij.

Uit Yasna 31:8 (een Zoroastrisch Geschrift):

Want Heer: gij zijt immers de zin en het doel, het begin en het einde van de kosmische evolutie, maar ook de kern van wat wij in onszelf als het beste aanvoelen.
Ja, Gij zijt de bron van het leven zelf: een overvloeiende bron, die weldadigheid in onze zielen doet stromen.

En tot slot, van Inayat Khan:

Alles wat ik voor de mensen doe en hen aandoe, doe ik voor God en doe ik Hem aan.
En wat iemand voor mij doet of mij aandoet, beschouw ik als komend van God.

 

Over het hier en nu: oefening om het hart te openen

Een van de zaken die ons belemmeren bij het in het hier en nu leven, is het koesteren van wrok. Wrok is altijd gericht op het verleden en op een ander: een ander heeft ons, naar onze mening, iets ‘aangedaan’. Dit troebleert onze omgang met deze persoon, maar óók onze omgang met onszelf en met onze omgeving. We hebben namelijk ons hart een stukje gesloten. Met de term ‘hart’ bedoel ik het vermogen om ons liefdevol open te stellen voor onze omgeving en ons leven. Dit vermogen stelt ons in staat om actueel te zijn, om situaties te benaderen vanuit hoe zij werkelijk zijn, onbeladen door vroegere ervaringen.

In een van de boeken van Inayat Khan kwam ik een oefening tegen om het door wrok gesloten hart weer te openen. De oefening bestaat uit het ’s ochtend en ’s avonds aandachtig opzeggen van de volgende zin: ‘Mijn bedachtzaam zelf, verwijt niemand iets, draag geen grief met je mee tegen iemand, koester wrok tegen niemand, wees wijs, verdraagzaam, kies, beleefd en vriendelijk tegen allen.’ Herhaal deze tekst elke keer een aantal maal en doe deze oefening gedurende langere tijd, bijvoorbeeld een maand.

Mijn eigen ervaringen met deze oefening zijn positief. Ik heb de oefening eerder dit jaar gedurende twee maanden gedaan en had er veel baat bij. Terwijl ik deze zin reciteerde, voelde ik mijn hart ontspannen en oude grieven, waarvan ik de inhoud en oorzaak niet eens meer kende, van mij afglijden. Oude koek, niet meer relevant! Wat ik ook merkte, was dat ik me meer bewust werd van momenten dat er toch weer een klein wrokje m’n hart insloop. Door op zo’n moment deze zin te herhalen (hardop of in gedachten), lukte het me geregeld om boven dat chagrijn uit te stijgen, zodat ik de frustrerende situatie met een helder(der) hoofd en hart kon aanpakken of achter me laten.

Na afronding van de oefenperiode heb ik me de gewoonte aangewend om deze zin elke ochtend, direct na het wakker worden, een paar keer te herhalen. Kleine moeite, groot resultaat!

Derwisjen: een bron van inspiratie, ook voor het dagelijks leven

Afgelopen zondag had ik het genoegen een gesprek te hebben met een ‘dansende derwisj’. Hij trad op tijdens een open dag van het Soefi Centrum Den Haag. Over het optreden, dat naast het draaien door deze derwisj bestond uit musiceren, verhalen vertellen en zang, zal ik weinig vertellen behalve dat het een werkelijk intense beleving van schoonheid, liefde en overgave aan God was die mij diep ontroerde.
Voorafgaand aan dat optreden, was er een gezamenlijke lunch. Het toeval wilde dat ik naast de derwisj kwam te zitten. Dat vond ik in eerste instantie nogal zenuwslopend, aangezien dansende derwisjen al sinds mijn jeugd zeer tot mijn verbeelding spreken, ik nooit gedroomd of gedacht heb er eentje in real life te ontmoeten, en ik mij als gevolg daarvan voelde als een trouwe Robbie Williams fan die bijna in zwijm valt bij een onverwachte meet and greet met haar idool. Gelukkig duurde deze sensatie maar eventjes en was ik al snel in gesprek met de derwisj over zaken als het ego en het belang van evenwicht tussen lichaam, geest en ziel. Inhoudelijk was het gesprek leerzaam, maar wat mij nog veel meer inspireerde en bewoog, was de vriendelijkheid en rust van deze persoon. Hij was zo ingetogen, vriendelijk en respectvol, zo zonder enige opdringerigheid, dat er als het ware een soort vacuüm ontstond, waarin ieder zichzelf kon zijn met zijn of haar eigen gedachten en gevoelens. Er was, kortom, zeer veel ruimte. Wat een contrast met de gang van zaken in het dagelijks leven, waar assertiviteit, je mening luidkeels uiten en je gevoelens vooral niet binnenhouden, aan de orde van de dag zijn. Al die opgetaste en uitstralende nerveuze energie! Wat ik me ineens realiseerde, is hoezeer ik daar toch nog steeds zelf óók aan bijdraag, deels uit zelfbescherming (‘tegenwicht geven’), deels uit gewenning. Maar wel ten koste van diepgang en werkelijk ervaren van het leven en mijzelf!
Ik voelde tijdens het gesprek met de derwisj een zware beschermingslaag van rond mijn hart verdwijnen, waar ik me niet eens van bewust was. Dat was een heerlijke, hoewel enigszins verontrustende (en ontnuchterende) ervaring. Tja. Soms denk ik dat ik al heel wat ben met mijn spirituele inzichtjes, maar ook dat is ijdelheid en ego…
Ik ga mij de komende tijd extra toeleggen op stil en bedachtzaam zijn, en liefdevol ruimte geven aan mijzelf en aan anderen. Het afwachten is in hoeverre ik daarin slaag gezien mijn gewoonte om er van alles uit te floepen. Oefening baart kunst, zullen we maar zeggen!

Bemoei je met je eigen zaken!

“Het eerste wat een mens zich moet afvragen is hoe alles wat hij ziet hem treft en wat zijn reactie erop is. Hoe reageert hij op de dingen of omstandigheden die hij tegenkomt, op de geluiden die hij hoort, op de woorden van andere mensen? En het tweede is na te gaan wat zijn uitwerking is op anderen en op de omstandigheden en individuen waarmee hij in contact komt.” (Inayat Khan)

Geen keuzestress meer!

“Dit zijn de manieren en criteria hoe iemand zijn keuze moet bepalen. Op wat voor pad je je begeeft, welke methode je ook volgt… als het je blijheid brengt, meer gevoeligheid, meer oplettend­heid en het verschaft je een gevoel van gigantisch welzijn – dan is dit het enige criterium dat je het juiste pad bewandelt. Als je beroerder wordt, bozer, egoïstischer, hebzuchtiger, zinnelijker – dan zijn dit de aanwijzingen dat je een verkeerd pad bewandelt.” (Osho)

“Iedereen kent zijn eigen leven en indien hij gelukkig is, zal hij ook anderen geluk geven.” (Inayat Khan)

“Blijf lopen, al ga je nergens heen.
Probeer niet in de verte te zien.
Daarvoor zijn we niet gemaakt.“
(Rumi, fragment uit ‘Blijf lopen’)

En tot besluit, voor de liefhebber, een gedichtje van mijzelf uit 2008, getiteld ‘Lucratief’:

“Waarom lijkt het woord ‘lukraak’ toch zo op ‘lucratief’?”
Zo vroeg een taalspeler mij eens
Spontaan gaf ik haar antwoord:
“Als je lukraak dingen doet
- waarbij je vanuit ontspanning steeds de juiste keuzes maakt -
dan is dat,
alles in overweging genomen,
het meest lucratief.”

Even fijn stil zijn

“Zwijgen is goed zowel voor wijzen als voor dwazen.” (Inayat Khan)

“Soms lijkt het moeilijk om het stilzwijgen te bewaren, maar ongetwijfeld heeft het grote voordelen, omdat men zodoende dikwijls onenigheid en gebrek aan harmonie kan vermijden.” (Inayat Khan)

Lieve vrienden, ik ben de laatste dagen erg veel onder de mensen geweest en heb nu veel behoefte aan zwijgen – ook op m’n blog. Daarom post ik vandaag alleen een paar citaten over zwijgen, beide afkomstig uit een lezing van Inayat Khan over de kunst van de persoonlijkheid, en een gedicht van mijzelf over hetzelfde thema. Ik wens jullie een zwijgzame zondag; moge onze stilte uitgroeien tot een diepe vrede van het hart!

PRAAT NIET IN PROZA 2

Spreek niet tegen me, vriend
Als je wat wilt vertellen
Of als je wilt, spreek wel

Maar wacht eerst

Zeg me niet te veel

Spreek niet in proza, vriend
Niet in logica of argumenten
Dat is maar speelgoed; puzzelwerk
Of voer voor oorlogen, conflicten
Spreek tegen me in dromen en gedichten
Spreek in verhalen, sprookjes, anekdotes
En als je kunt, praat dan maar niet
En laat me je ervaren
In je lach, je stilte, je gemoed
In handelen, gebaren.

© Alexandra de Groot, 30 november 2008

Tip voor workaholics

Ten behoeve van het algemeen welzijn en de opvoeding van de mensheid van vandaag [zou] de kunst van het rusten, die verloren schijnt te zijn, hoognodig opnieuw moeten worden uitgevonden.

(Inayat Khan)

God!

“U roep ik aan Heer, antwoord mij en geef mij inzicht. Soms twijfel ik wel eens aan uw rechtvaardig bestuur. Dan denk ik dat er in het universum in het geheel geen goddelijke liefde bestaat en dat al mijn roepen tot U op ijdelheid berust.” (Zarathoestra)

Vanochtend ging ik naar de universele eredienst in het Soefi Centrum Den Haag (http://www.soeficentrumdenhaag.nl). Terwijl ik erheen fietste, peinsde ik over ‘God’, of liever gezegd: over hoe lastig het is dat ik elke keer als het woord ‘God’ valt, de kriebels krijg. Ik heb er bepaald een afkeer van, wat best lastig is aangezien het spirituele een wezenlijk onderdeel van mijn leven is, en ik dat ook graag wil uitdragen. Die afkeer is geen afkeer van God of het goddelijke, wat dat dan ook precies moge inhouden, maar van de godsbeelden zoals die links en rechts door gelovigen worden verwoord en van de dogma’s en voorschiften waarmee diverse religies zo vol lijken te zitten, en die in mijn ogen de mens enkel afhouden van werkelijke verwezenlijking van het goddelijke. God lof bleek de dienst vandaag min of meer over dit thema te gaan, zodat ik me fijn kon laven aan andermans gedachten over deze kwestie, af en toe wegzwevend op mijn eigen overpeinzingen. Tussendoor was er ook nog het nodige te genieten aan stilte, prachtige gebeden en mooie muziek.

Terug naar huis fietsend, door een shoppend Den Haag, gingen m’n gedachten terug naar de openingszin, ‘Welkom, geliefden van God’. Geliefden van God, oftewel: ‘God houdt van u.’ Ineens overviel me, dwars door die weerstand tegen het woord ‘God’, de werkelijke betekenis van deze uitspraak: ‘Welkom, je bent gewenst hier op aarde!’ Hoe groots de schepping ook is, hoe nietig jij je soms kunt voelen, jij bent welkom hier, een onlosmakelijk en onmisbaar deel van het geheel. Ik kreeg het er warm van.

Later, in de trein naar Amsterdam, op weg naar een afspraak, realiseer ik me dat afkeer van woordkeuze slechts voortkomt uit een nog onvoldoende inzicht in de achterliggende betekenis. Dat inzicht komt nog wel. Of niet, en dan is het ook goed.’ Daarmee sluit ik m’n gepeins over deze kwestie (voor nu) naar volle tevredenheid af.

“Als wij het leven bezien vanuit een materialistisch standpunt is er overal onrecht en chaos. Maar als wij het leven bezien vanuit een spiritueel standpunt, dan is alles rechtvaardig en volmaakt en blijken alle dingen op hun juiste plaats te zijn.” (Inayat Khan)