The ultimate hier-en-nutekst

De ultieme hier-en-nutekst zat vandaag in mijn inbox!

Every moment of your life is more valuable than anything else in the world.
Life is interesting in every phase; on the journey towards manifestation as well as on the soul’s return towards the goal. Every moment of life has its particular experience, one better than the
other, one more valuable than another. In short, life may be said to be full of interest. Sorrow is interesting as well as joy; there is beauty in every phase, if only one can learn to appreciate it.

Een citaat van Inayat Khan – of course.
Dit keer uit The soul, whence and whither?
(Oftewel: De Ziel. Vanwaar, waarheen?)

Eigenlijk is de titel al genoeg, maar ik wilde jullie toch niet het gehele citaat onthouden.

Koorddansen

Volgens soefi Inayat Khan word je als mens naar vier kanten getrokken: door de omstandigheden, door de wet, door je aard en door je ideaal. Wat een mooi beeld om te visualiseren: voor me het slappe koord, m’n aard die me een steuntje in de rug geeft (en die ik daarom niet mág ontkennen of negeren), m’n ideaal aan het eind van de rit (die ik dus goed moet kennen), en dan de evenwichtsstok met links de omstandigheden die soms wel erg zwaar wegen (en waarmee ik dus vindingrijk dien om te gaan) en rechts de wet, de spelregels van mijn omgeving waarmee ik te maken krijg (die ik moet kennen en kritisch overwegen). Oké! Daar ga ik!

Zegening

Ik heb het niet zo op de term ‘God’, omdat mij daarbij meteen visioenen van een bejaarde man met een lange baard voor ogen komen , die ik meer met sprookjes dan met godsbesef associeer. Toch werd ik bijzonder blij van de onderstaande tekst uit ‘De Beker van Saki’ (van Inayat Khan weer eens):

“Zelfs het uitspreken van de naam van God is een zegening,
die de ziel kan vullen met licht van vreugde en geluk
zoals niets anders kan doen.”

Geduld is een schone zaak

Geduld. In sommige opzichten ben ik een toonbeeld van geduld, in andere … ahum …  laten we zeggen: ‘iets minder’. Gelukkig(?) weet ik op ongeduldige momenten mijn tijd nuttig(?) te besteden door mij over te geven aan overpeinzingen van het type: wanneer is het wijs om geduld oefenen en wanneer is het wijs om je ongenoegen en onrust krachtig te uiten?

Inayat Khan benadrukt in onderstaande tekst het belang van geduldig verdragen.
Als ik het lees, word ik nogal ongeduldig en geïrriteerd, wat wel zal betekenen dat ik op het vlak van geduldig verdragen heel wat te leren heb.

Patient endurance is the strongest defense

The greater the object of your pursuit, the greater patience it requires, and there is a side in human nature which keeps one impatient and which makes one feel that he should mount to the top immediately; and therefore when he rushes impatiently toward the accomplishment of his object, he often falls. In climbing there are steps, and one should climb gradually. One must hold before one’s mind the object, but one must at the same time see the steps that one has to climb.

If patience will not help in climbing the steps and in journeying the necessary distance, there will come a fall. This shows that there are three chief things in the path of attainment: Steadiness of concentration in holding the object of concentration firmly before oneself; at the same time noticing with open eyes the many steps that one must climb to reach the object; and the third thing is patient perseverance.

Patience is the most difficult thing in life, and once this is mastered, man will become the master of all difficulties. Patience, in other words, may be called the power of endurance during the absence of the desired things or conditions. They say death is the worst thing in life, but in point of fact, patience is often worse than death. One would prefer death to patience, when patience is severely tried. Patience is a life power; it is a spiritual power and the greatest virtue that one can have.

Innerlijke worsteling

Afgelopen zondag kwam ik er eindelijk weer eens toe om naar de universele eredienst te gaan in het Soeficentrum Den Haag. Het thema van de dienst was ‘De worsteling van Jakob‘, oftewel het ging over innerlijke worsteling (met jezelf, met God). Dat sloot voor mij mooi aan bij het thema waar ik de laatste dagen weer eens flink mee worstel: waardigheid, zelfrespect, je waardig gedragen – in plaats van maar wat de pias uit te hangen en creatief en met de nodige flair luchtig door het leven te gaan, waar ik meer toe geneigd ben. De volgende tekstfragmenten uit de dienst spraken me erg aan en wil ik graag met jullie delen.

Uit een hindoegeschrift (Bhagavad Gita)
‘(…) Sta op, Arjuna, en strijdt. Laat het je onverschillig zijn of je vreugde of pijn oogst, of je verliest of overwint; strijdt zonder gehechtheid aan de uitkomst van de strijd. Onttrek je niet aan handelen, maar volbreng de handelingen zonder innerlijke gehechtheid aan de vruchten ervan. Dat is de ware eenheid met het zelf. Offer alle daden aan Mij en strijdt zonder begeerte en zonder hartstocht. Het vervullen van de eigen plicht, zij het op onvolmaakte wijze, is te stellen boven het vervullen, hoe goed ook, van de plicht van een ander. ‘

Uit een boeddhistisch geschrift (De leringen van Boeddha – Kornfield)
‘Wij bevrijden ons met één enkele streek uit de slavernij;  niets kleeft ons aan en wij hechten ons nergens meer aan. Alles is leeg en helder en verlicht zichzelf zonder dat er geestkracht wordt uitgeoefend. Denken, voelen, kennis en verbeelding zijn hier van generlei waarde. In deze wereld van zo-heid bestaat zelf nog ander dan zelf.’

Uit een geschrift van Zarathustra (Gatha’s, Yasna 51)
O, Mazda, Gij die het vee, de wateren en de planten hebt geschapen, schenk mij volmaaktheid en onsterfelijkheid door Uw overvloedige geest. Moge ik morele kracht en doorzettingsvermogen verkrijgen door de leringen van het goede denken. Dan zal ik Uw leer, o Mazda, onderwijzen, waarin de mens zal weten dat kwaad komt tot het kwade en zegen tot hem die de waarheid volgt. (…)’

En tot besluit, van Inayat Khan, uit de Gayan
‘Tegen de natuur strijden is haar te boven komen.’
‘Er is voor alles een tijd; zo komt er een tijd voor de ontplooiing van de ziel, maar die hangt af van de snelheid der vorderingen die de mens in het leven maakt.’
‘Voorwaar, het leven is een voortdurende strijd en alleen hij zal overwinnen, die zichzelf overwonnen heeft.’

Zelfrespect, waardigheid (2)

Ah! Zoals wel vaker het geval is, komt het antwoord op mijn huidige vraag (zie vorige bericht), zo maar bij me in de bus vallen – dit keer in mijn thunderbird inbox via een inspirerende mailinglijst waar ik lid van ben.  Uit de geschiften van soefi Inayat Khan werd mij de tekst ‘Every impression of an evil nature should be met with a combative attitude’ opgestuurd. En meteen viel het balletje: dát is waarom waardigheid en zelfrespect nodig is, om je sterk en zeker te kunnen gedragen in contact met onwenselijke zaken. Ik zit zelf gewoonlijk meer in ”ik ben oké, jij bent oké’ sferen, doordat acceptatie en liefde voor mij belangrijker zijn respect, en ik realiseer me dat dat niet echt een handige houding is om mijn lichaam en geest vrij te houden van negatieve indrukken. Het dagelijks leven is niet alleen roze en bloemetjes en glimlachjes en schouderklopjes, en als ik die zaken wél wil uitdragen om het leven een stukje gezelliger te maken voor mijzelf en anderen, kan ik maar beter zorgen dat ik niet (bijv.) gefrustreerd of gedeprimeerd raak door de negatieve indrukken van buitenaf. Want anders begin ik net zo gefrustreerd rond me heen te meppen (of gedeprimeerd van binnen te meppen) als al genoeg mensen doen. Daar heeft niemand iets aan, ikzelf voorop!

Hoe ga ik dit nieuwe inzicht in werking zetten? Door praktische actie: waardigheid zet ik voorlopig  bovenaan mijn lijstje van belangrijke waarden in het leven, en ik ga flink oefenen in ‘waardig gedrag’  totdat mij dat gemakkelijk afgaat en ik dit gedrag naar wens kan afwisselen met de voor mij relaxtere en plezierigere toestanden – bijvoorbeeld die van rozebrilletjedrager en depiasuithanger.

Hieronder heb ik, ter leringhe ende vermaeck van andere mensen die met deze kwestie worstelen, de betreffende tekst van Inayat Khan opgenomen.

“Every impression of an evil nature should be met with a combative attitude.

“The best way of keeping the mind free from all undesirable impressions is not to partake them at the moment when they fall upon the mind. For instance, if someone is disagreeable, instantly his influence produces the same thing in another person with whom he is disagreeable. The best way to avoid it would be to stand on one’s guard that one may not catch his infectious disagreeableness. All such things as pride, prejudice, jealousy, intolerance, coldness, have a great influence upon a person.

“When speaking, working or walking with someone, one can easily partake one’s companion’s disagreeable impulse, because as a rule a person thinks there is justification for giving it back, a word for a word, a frown for a frown. A person feels satisfied in boasting, “He said two words to me, but I have given him back the same in four words.” He feels very glad for the moment, thinking, “I have given back what I had received.” But he does not know that if he had not given it back, the same that the other person had thrown upon him would have returned to that person a thousandfold.

“The psychological point of view therefore differs from the ordinary point of view, for in the psychological point of view there is a science, it teaches one not to take in one’s mind what is disagreeable, inharmonious. By understanding this one can maintain the purity of mind, and it requires fortifying oneself with will-power, making the heart as a stone wall, for all that is thrown at it not to pierce through, but to fall down.

“The psychological effect of every impression is such that each impression has a tendency to be held by the mind; all we see during the day has, consciously or unconsciously, an influence upon our life. All good or bad things, or things with beauty or ugliness, they remain with us and flourish in our minds. If it was an impression of beauty, that would flourish; if it was an impression of ugliness, that would flourish. This is the principal reason why dreams have effect upon our life. It is the impression that the dream has made upon us that works out its destiny in the waking state. Therefore, if by being on one’s guard, instead of resisting evil one would only slide it over, it would run away by its own force.

The one who is strong enough to keep away from his mind all undesirable impressions will in time radiate harmony and will create the atmosphere of peace; thus making himself happy, he will bring happiness to others.”

Waarom mediteren?

“Ons leven is zo kunstmatig dat het ons de behoefte geeft om te mediteren. Als onze levens niet zo kunstmatig waren, zouden we geen meditatie of religie nodig hebben. Iedere ziel is geboren met de mogelijkheid om alle geestelijke gelukzaligheid en extase tot zich te trekken die voor haar evolutie nodig is. Oude volkeren die niet geciviliseerd waren hadden hun eigen wijze om die zegen aan te trekken. Ook vogels en dieren hebben die. Als dit niet zo was, zou het heel onbillijk en onrechtvaardig zijn voor vogels en dieren, dat de mens deze zegen en exaltatie zou hebben en dat zij, die niets verkeerd hebben gedaan, ervan verstoken zouden zin. Maar dit is niet zo. Wij zijn ervan verstoken omdat we het onszelf ontnomen hebben. De natuur geeft alle zaligheid die voor onze ziel nodig is; maar omdat wij in onszelf zulke onnatuurlijke levenswijzen en -gewoonten hebben ontwikkeld, kunnen wij niet die zaligheid tot ons trekken die de dieren en vogels kunnen aantrekken.”

(Inayat Khan)

The voice of Inayat Khan

Wat kun je als individu bijdragen aan de (wereld)vrede?

In onze wereld is er zoveel narigheid dat het soms moeilijk is om je niet af te sluiten van het lijden van anderen. Ik zat gisteren en vandaag weer eens na te denken over wat ik als individu kan bijdragen aan de wereld en werd daar eerlijk gezegd in eerste instantie nogal sikkeneurig van. Soms lijkt het mij dat je als individu geen enkele macht hebt om iets ten positieve te veranderen! Maar toch, het gehele mensdom is opgebouwd uit individuen, en daardoor heeft het gedrag van ieder afzonderlijk individu een impact. Kijk bijvoorbeeld (nog) maar eens naar het filmpje ‘Validation’ voor inspiratie.

Ik ga me maar weer eens wijden aan het dagelijks gebed. Mocht het geen directe invloed hebben via God, de kosmos, enige vorm van energetische beïnvloeding of waar mensen ook in mogen geloven, dan zal het toch werken door de groei van mijn eigen innerlijke rust en daaruit voortvloeiend vriendelijker handelen! Hieronder staan twee gebeden die ik zelf inspirerend vind en die ik graag met jullie wil delen. Het eerste is een boeddhistisch gebed, het tweede is een gebed afkomstig uit het universeel soefisme.

Boeddha van het grote mededogen

Boeddha van het grote mededogen, houd me vast in uw mededogen.
Sinds tijden zonder begin hebben mensen in samsara geleefd en hebben ze niet te dragen lijden ondergaan.
Ze hebben geen andere beschermer dan U.
Zegen hen zodat ze de allesomvattende staat van Boeddhaschap mogen bereiken.

Gebed voor Vrede

Zend ons Uw vrede, Heer,
die volmaakt is en eeuwigdurend,
opdat onze ziel vrede mag uitstralen.

Zend ons Uw vrede, Heer,
opdat wij harmonisch mogen denken,
handelen en spreken.

Zend ons Uw vrede, Heer,
opdat wij tevreden mogen zijn en
dankbaar voor Uw overvloedige gaven.

Zend ons Uw vrede, Heer,
opdat wij te midden van onze strijd in de wereld
de hoogste vreugde mogen ervaren en de zegen die U ons schenkt.

Zend ons Uw vrede, Heer,
opdat wij alles mogen verduren en alles verdragen
in de gedachte aan Uw genade en mededogen.

Zend ons Uw vrede, Heer,
opdat ons leven één goddelijke visie mag worden
en in Uw Licht alle duisternis mag verdwijnen.

Zend ons Uw vrede, Heer, U, die onze Vader en Moeder bent,
opdat wij, Uw kinderen op aarde,
ons allen mogen verenigen in één broederschap.

Amen

Het doel van het leven

Altijd al willen weten wat het doel van het leven is, of liever gezegd: het doel van de ziel? Dan kan ik je nu het antwoord geven. Dit kwam gisteren bij mij in de inbox rollen:

“GAYAN 245 – BOULA -204 – Every desire increases the power of man to accomplish his main desire, which is the purpose of every soul.
Every man seems to have his purpose, but this purpose is nothing but a step to that which is the one purpose, which is the purpose of God. Our small desires, if they are granted today, to-morrow we will have another wish. Whatever be the desire, when it is granted, next day there is another desire. This shows that the whole of humanity, that every soul, is directed towards one desire, and that is the object of God: a fuller experience of life within and without, a fuller knowledge of life, the life above and below. It is the widening of the outlook: that it may be so wide that in the soul, which is vaster than the world, all may be reflected; that the sight may become so keen that it may probe the depths of the earth and the highest of the heavens. It is herein that lies the fulfilment of the soul. And the soul who will not make every effort possible, with every sacrifice for the attainment of this, that soul has not understood religion. What is the Sufi message? It is esoteric training, working and practicing through life towards that attainment which is as the fulfilment of the object of God.”
Inayat Khan, The Smiling Forehead – Man the Seed of God.